Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε τη φράση “ώρα για μονομαχία”; Στις αρχές των 00s μπήκε στις ζωές μας ένας νεαρός με εκκεντρικό χτένισμα, ο ηλικιωμένος που ζούσε μέσα στο σώμα του, οι άσπροι δράκοι με μπλε μάτια και κάρτες, πολλές κάρτες. Το πρώτο μου άρθρο για το 2026 άργησε λίγο αλλά έφτασε και είναι ένα love letter στο λατρεμένο Yu-Gi-Oh!
Γιατί τώρα;
Yu-Gi-Oh; Μα καλά – θα πείτε – που το θυμήθηκες αυτό; Για να είμαι ειλικρινής (που τραγούδησε κάποτε ο Νίνο) αυτό το άρθρο ήθελα να το γράψω από τα μέσα του 2025. Mέσα στη χρονιά που πέρασε είχαμε δύο κυκλοφορίες που έφεραν το παλιό Yu-Gi-Oh!, το ορθόδοξο, ξανά στις οθόνες μας. Η αρχή έγινε με το άκρως εθιστικό Yu-Gi-Oh! Early Days Collection. Μια συλλογή με λατρεμένους τίτλους από GB, GBC και GBA.
Λίγες εβδομάδες μετά είχαμε και την επανακυκλοφορία της ταινίας The Dark Side of Dimensions («Η Σκοτεινή Πλευρά των Διαστάσεων» για τους μερακλήδες). Θυμάμαι πως έπαιξε σε αρκετές αίθουσες και παρά το γεγονός πως ήταν ταινία 9 ετών, έκοψε μπόλικα εισιτήρια (Όχι δεν θα κάτσω να ψάξω να βρω αριθμό, είμαι στη δουλειά). Bonus: μέσα στις γιορτές έπεσαν στα χέρια μου και δύο booster packs Retro Pack 2. Όταν τα άνοιξα και βρήκα μέσα 2 Secret Rare (Victory Dragon & Dragon Master Knight) ήξερα πως είχε έρθει η ώρα να γραφτεί αυτό το άρθρο.
Ο Άι Βασίλης ζει στο Βασίλειο των Σκιών
Η δυτική έκδοση του anime μπορεί να μην ήταν τόσο… σκοτεινή όσο η ιαπωνική ή το manga, αλλά ήταν εκείνη που μας μεγάλωσε. Για εμάς τους 30+ η τριάδα Pokemon – Digimon – Yu-Gi-Oh! ήταν, είναι και θα είναι ιερή. Ντρέπομαι που το λέω αλλά μέχρι το 2022 δεν είχα ιδέα πως το Shadow Realm (Βασίλειο των Σκιών) ήταν εφεύρεση του αγγλικού dub. Δεν είχα ασχοληθεί ποτέ με τις original εκδόσεις οπότε είχα την αίσθηση πως υπήρχε παντού. Είχα να σοκαριστώ έτσι από τα 25α μου Χριστούγεννα όταν έμαθα ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης.
Σε παλαιότερο άρθρο μου είχα γράψει: Ωπ ένας φαραώ. Με το που είδα το πρώτο επεισόδιο του anime ήξερα πως ήταν θέμα χρόνου να δούμε (οργισμένες) ελληνικές κάρτες σε περίπτερα και τα ψιλικατζίδικα. Τις έφεραν, τις αγοράσαμε και δεν είχαμε και παράπονο (αφού το επίσημο TCG δεν είχε φτάσει ακόμα στη χώρα μας). Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε κάποια στιγμή μέσα στο 2002 και θυμάμαι πρωί πρωί είχαμε πάει με τον αδερφό μου και έναν φίλο μας να πάρουμε τα πρώτα decks (του Yugi ήταν καλύτερο αλλά μόνο εγώ το είχα τιμήσει).
Η κυκλοφορία του TCG έφερε μοιραία και το τέλος της αθωότητας. Με την κυκλοφορία του επίσημου Rulebook στη χώρα μας, μάθαμε πως το παιχνίδι που βλέπαμε στην 1η σεζόν του Anime δεν είχε (σχεδόν) καμία σχέση με το actual game. Κάπου μέσα μας ξέραμε βέβαια πως τα «Παίζω την Μυστική Ελφ και δεν μπορείς να την σκοτώσεις γιατί είναι 3 του μήνα και σήμερα έφαγα φακές» ήταν εντυπωσιακά για τηλεοπτικά twists, αλλά κανένα πραγματικό παιχνίδι δεν θα μπορούσε να είναι τόσο… χαοτικό.
“My voice gives me super strength”
Αυτό το άρθρο δεν θα ήταν ολοκληρωμένο χωρίς μια μικρή αναφορά στο υπέροχο Yu-Gi-Oh! The Abridged Series. Πριν από 16 χρόνια ο Youtube Little Kuriboh μας παρουσίασε μια διαφορετική εκδοχή του αγαπημένου anime. Στα 86 του επεισόδια το YGOTAS δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω – με τη 4Kids να είναι ένας από τους βασικούς villains της σειράς. Το χιούμορ στα πρώτα επεισόδια ίσως ξενίσει όσους δεν το έζησαν όταν κυκλοφόρησε αλλά σίγουρα αξίζει να του ρίξετε μια ματιά.
Το Yu-Gi-Oh! γίνεται 27
Στις 4 Φεβρουαρίου το Yu-Gi-Oh! Trading Card Game θα γίνει 27 ετών. Εσείς τώρα νομίζετε πως το ήξερα και για αυτό έγραψα το άρθρο, όμως η αλήθεια είναι πως το ανακάλυψα κατά λάθος ενώ το είχα ήδη ξεκινήσει. Το καρτοπαίχνιδο που σημάδεψε την παιδική μας ηλικία όχι απλά άντεξε στο χρόνο αλλά κατάφερε να καθιερωθεί ως ένα από τα καλύτερα και πιο επιτυχημένα Card Games (πολλά προσπάθησαν, λίγα τα κατάφεραν). Όσον αφορά την Ελλάδα, το Yugi δεν έπαψε ποτέ να είναι δημοφιλές. Ακόμα και σήμερα γίνονται πολλά τουρνουά (κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη) και δεν είναι λίγες οι φορές που γίνεται… χαμός.
Για μένα προσωπικά το Yu-Gi-Oh ήταν και είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα παιχνίδι. Ήταν το πρώτο TCG που με έβαλε στη διαδικασία να ασχοληθώ με τουρνουά, να αφήσω στην άκρη τις ντροπές και να πω «οκ, θέλω να παίξω ανταγωνιστικά». Περίπου 20 χρόνια μετά, μπορώ να πω πως ήταν μια από τις καλύτερες αποφάσεις που έχω πάρει. Γνώρισα κόσμο που δεν θα είχα συναντήσει ποτέ, έκανα φιλίες που κρατάνε ως σήμερα και το διασκέδασα όσο δεν πάει. Για την ιστορία, το πρώτο μου τουρνουά ήταν στον Πειραιά (25+ άτομα ένα random Σάββατο) που έκανα 2-3 με ένα απαράδεκτο Water Deck. Πάω να κατεβάσω το Duel Links.
Διαβάστε ακόμα:
Το LOGITECH G325 LIGHTSPEED συνδυάζει άνεση, στυλ και καθαρό ήχο
Το νέο short film για το Resident Evil Requiem μας προετοιμάζει για την κυκλοφορία του
Σχόλια 1