Θυμάσαι που τότε στα νιάτα μας, τον καιρό του Νώε, κάποιος διάσημος δημοσιογράφος του κιτρινισμού και της υπερβολής (και πολύ ευγενικά τα λέω) έκανε εκπομπές καλώντας μαμάδες παιδιών που ήταν ρεϊβάδες και μαζί «κλαίγανε» για τους κινδύνους της rave μουσικής, με τη μάνα πλάτη, σε εικόνα σκοτεινή, με υπότιτλο από κάτω «μητέρα raver»;
Για θυμήσου!
Η φάση ήταν cringe πριν μάθουμε τον όρο cringe απ’ τα παιδιά μας, τόσο cringe που αναρωτιόσουν τι ήταν χειρότερο: Το να είναι όσα προβάλλονται αληθινά ή το να είναι στημένα;
Κάπως όπως (σχεδόν) όλη η (τηλεοπτική και όχι μόνο) ζωή μας ως εφήβων τη δεκαετία του ΄90.
Τότε, η Mana Gamer ήταν gamer κρυφά απ’ τους γονείς της, κι έπαιζε μανιακά Tetris και Super Mario σε ένα Gameboy που της έκανε δώρο η θεία της, μέχρι να το ανακαλύψουν κάποιους μήνες μετά.
Σήμερα δεν προλαβαίνει να παίξει, αλλά έχει δύο γιους gamers. H τηλεόραση παραμένει το ίδιο απογοητευτική (γνωμούλα μου) και μπορεί να μην ασχολούμαστε με αυτούς που ακούνε rave μουσική, αλλά πάλι για όλα φταίνε τα παιδιά που «έχουν χαζέψει», που «εμείς δεν ήμασταν έτσι», κλπ. Και «φταίει η οθόνη», όποια οθόνη, ό,τι και να κάνουν σ’ αυτή, αδιακρίτως και ανυπερθέτως οπωσδήποτε.
Ε, τότε ήταν η rave, αργότερα διάφορα άλλα (θυμάμαι τον «πανικό» για το πού πάει η νεολαία με το κίνημα των emo, για παράδειγμα) σήμερα ζούμε σε αυτό που εγώ λέω «περίοδο της οθονομαχίας».
Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο (ή και βιβλία) για το πόσο τα παιδιά, μικρότερα και έφηβα, ΔΕΝ είναι η πηγή όλων των κακών, ΔΕΝ είναι χειρότερα από ‘μας όταν ήμασταν στην ηλικία τους, ΔΕΝ πάνε απ’ το κακό στο χειρότερο, κλπ. Θα μπορούσα να γράψω και βιβλίο για το ότι η γενιά μας είναι η καλύτερη γενιά γονέων που υπήρξε ποτέ στο παγκόσμιο ορατό σύμπαν.
Πιθανότατα κανένα απ’ τα βιβλία αυτά δεν θα διαβαζόταν ποτέ από κανέναν, όμως εγώ θα είχα κάνει το καθήκον μου απέναντι στη κοινωνία.
Στην πραγματικότητα, ένα βιβλίο χρειαζόμαστε όλοι όταν γινόμαστε γονείς και ούτε υπάρχει ούτε θα υπάρξει ποτέ: Το manual. Κι επειδή αυτό το βιβλίο δεν υπάρχει και τα άλλα δεν θα τα διάβαζε κανείς, είπα να δώσω πόνο στα αγαπημένα μου μέσα, τα ψηφιακά.
Κάπως έτσι γεννήθηκε η Mana Gamer.
Στην αρχή ως ένα προφίλ στο Instagram και το TikTok, τον Μάρτη του 2024, για να ποστάρει στα σόσιαλ τον πόνο της μάνας, τον πόνο των gamers, τη θετική πλευρά της ψηφιακής εποχής, προτάσεις για αντιμετώπιση (και πρόληψη) των κινδύνων, και κυρίως τα αστεία στιγμιότυπα από τη ζωή με τα πλάσματα αυτά που μεγαλώνουν στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης και δεν ξέρουν τι θα πει να γυρίζεις την κασέτα στην αρχή της με το στυλό και να παρακαλάς να μη σου κόψει ο εκφωνητής το αγαπημένο σου τραγούδι στο ραδιόφωνο γιατί έχεις πατήσει rec για να το γράψεις στην 60άρα με τα «ΤΟΠ ΧΙΤΣ ‘96”.
Μετά με κανάλι στο YouTube και ένα vidcast/podcast για να βρισκόμαστε με ανθρώπους σχετικούς με τον μαγικό και δύσκολο ψηφιακό κόσμο και να βοηθάμε να γίνεται καλύτερος.
Και τώρα με το Gamelab.gr,που μου έδωσε τον χώρο που χρειαζόμουν για να μοιραστώ όσα δε χωράνε σε short videos και reels, με τον παραδοσιακό τρόπο που ξέρει η γενιά μας και οι γραφιάδες σαν εμένα: το γράψιμο. (Αντρέα και Ρωμανέ, σας ευχαριστώ!)
Εδώ θα βρίσκεις κατά καιρούς διάφορα από όσα έμαθα όσο ειδικευόμουν στην εκπαιδευτική πλευρά των video games στο μεταπτυχιακό αλλά και όσα ανακαλύπτω διαβάζοντας και ερευνώντας το gaming, για να καλύπτω τις ανάγκες των παιδιών μου. Θα βρεις επίσης όσα έμαθα και μαθαίνω για τα social media (γιατί είμαι και digital marketer, ειδικευμένη στην ψηφιακή αφήγηση). Στο τσακίρ κέφι, θα σου λέω και μυστικά των εφήβων (20 χρόνια έκλεισα στη μέση εκπαίδευση και την προετοιμασία πανελλαδικών πριν αλλάξω επάγγελμα).
Για να μην τα πολυλογώ, έχουμε πολλά να πούμε.
Οπότε, πιάσε χειριστήριο, πάρε ζακέτα και τα λέμε σύντομα!
Διαβάστε ακόμα:
Το νέο Resident Evil Showcase θα μεταδοθεί στις 15 Ιανουαρίου
Το «Refine & Define» από την GIGABYTE διαμορφώνει το μέλλον του AI Computing στην έκθεση CES 2026
Σχόλια 1