Γράφω το κείμενο και στο μυαλό μου παίζουν σε λούπα τα “τερατάκια τσέπης”, με τη φωνή του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα.
Το τραγούδαγα με πάθος στον πατέρα μου προ 25ετίας (και βάλε).
Τώρα κοντεύω εγώ τα 45.
Είμαι εγώ αυτή που “στα 30 μου δεν κρατιόμουνα”, αυτή που “κάποτε ήμουν χίπης και φρικιό και αντιεξουσιαστής” και σήμερα είμαι η ελληνίδα μάνα που γίνομαι η μάνα μου. Ή ο πατέρας μου.
Αυτή που πολύ άνετα θα μπορούσε να ακούσει απ’ τους γιους της “πώς θα γίνω σχεδιάζεις, μα απ’τη μύτη θα σου βγει!”
Χτες πρώτη φορά βρέθηκα, μαζί με φίλη ψυχολόγο και σύμβουλο γονέων, σε webinar σχετικό με παιδιά και οθόνες. Έπρεπε να πω τα βασικά για το gaming, για τα καλά του και τα στραβά του, σε γονείς που έχουν τις ίδιες αγωνίες με μένα.
Να είναι καλά το παιδί. Να είναι ασφαλές. Να είμαστε μαζί. Να έρχεται πάντα σε μένα όταν κάτι πάει στραβά.
Η συζήτηση πήγε πολύ καλά. Οι ερωτήσεις ήταν πολύ ωραίες. Και υπήρχε και μια ερώτηση που την ήθελα, δεν φανταζόμουν όμως ότι υπάρχει κι άλλος που το σκέφτεται όπως το σκεφτόμουν εγώ πριν λίγα χρόνια:
Πού μπορεί κάποιος να εκπαιδευτεί στην ψηφιακή γονεϊκότητα;
Ουπς.
Ακόμα ένα πράγμα που καλούμαστε να κάνουμε ως γονείς χωρίς να μας βοηθήσει κανείς.
Χωρίς manual.
Χωρίς σχολείο.
Χωρίς σιγουριά για το ποιο είναι το σωστό.
Ο ένας με τον άλλον, σχεδόν peer-to-peer, αλλά όχι οργανωμένα.
Κι όλα αυτά, ενώ ταυτόχρονα εκεί έξω παίζει το κράξιμο του αιώνα για τους γονείς γενικά.
Τους γονείς που φταίνε για όλα. Που κακομαθαίνουν τα κ#$%λοπαιδά τους. Που δεν τα μαζεύουν. Που δεν τα τιμωρούν και τους έφαγε το gentle parenting. Και που είναι όλοι ίδιοι, φυσικά.
Εκεί έξω αυτό το κράξιμο.
Και μέσα στα σπίτια μας, το αυτομαστίγωμα, πρωί μεσημέρι βράδυ, σαν αντιβίωση.
Θα παρακάμψω την απάντηση σε όλους τους δικαστές τους πληκτρολογίου. Δεν είναι της παρούσης. Δεν θεωρώ προφανώς ότι όλοι οι γονείς είμαστε καλοί σε αυτόν τον ρόλο. Ούτε ότι όλοι μεγαλώνουμε σωστά τα παιδιά μας. Από την άλλη, εκτός από το γεγονός ότι δεν είμαστε όλοι το ίδιο, πρέπει να θυμόμαστε και ότι ζούμε σε μια χώρα που θα μας κάνει αγίους αν χάσουμε παιδί, αλλά όσο το έχουμε θα μας κράζει για τα πάντα. Και δεν θα μας βοηθάει πουθενά.
Άσε λίγο το μαστίγιο κάτω και πάρε λίγη (peer-to-peer) βοήθεια
Επανέρχομαι στα της ψηφιακής γονεϊκότητας γιατί για τα άλλα θα έπρεπε να γράψουμε σειρά βιβλίων.
Έχω εντοπίσει κάποιους οργανισμούς και creators που βοηθάνε πολύ με τα εργαλεία τους και το περιεχόμενό τους. ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ ΜΟΝΟ για θετική διαπαιδαγώγηση και χωρίς φοβικές υστερίες.
Προσπερνώ εμένα, είμαι ευκόλως εννοούμενη και αυτοπαραλείπομαι. (Βρες όμως το κανάλι μου στο YouTube ή βρες με στα σόσιαλ και διάβαζέ με εδώ, στο Gamelab.gr. Αν έχεις ερωτήσεις, επικοινώνησε χωρίς δεύτερη σκέψη. Η Mana Gamer δεν είναι η δουλειά μου, αλλά την αντιμετωπίζω ως τέτοια.)
Πρώτα πρώτα, για τα games του παιδιού σου, ξεκίνα από τους χαρακτηρισμούς που δίνει το PEGI (Pan-European Game Information). Το PEGI είναι το ευρωπαϊκό σύστημα ηλικιακής αξιολόγησης για βιντεοπαιχνίδια, έχει όμως και ενδείξεις σχετικές με το περιεχόμενο.
Υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε συνεργασία με Οργανισμούς από την Τουρκία, τη Λιθουανία και την Εσθονία, δημιουργήθηκε το Positive Digital Parenting, ένα ευρωπαϊκό έργο Erasmus+ που στοχεύει στο να ενδυναμώσει γονείς και εκπαιδευτές ώστε να βοηθούν τα παιδιά να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο υπεύθυνα και με ασφάλεια. Στο πλαίσιό του φτιάχτηκε ένα πολύ βοηθητικό toolkit με εργαλεία για γονείς και υλικό ιια όλα τα σοβαρά ζητήματα που μας απασχολούν στον ψηφιακό κόσμο και για όλες τις ηλικίες σχεδόν. (Περιλαμβάνει κόμικς, παιχνίδια, και άλλα πολύ συμπαθητικά).
Για έξτρα βοήθεια, μπορείς να δεις το Internet Matters (με έδρα την Αγγλία) και το FOSI (Family Online Safety Institute). Αν το παιδάκι σου μεγαλώνει και ετοιμάζεστε για Social Media, το The Social Institute είναι απ’ τα καλύτερα που έχω να προτείνω (κάνει και έρευνες σε εφήβους και έχει ένα εξαιρετικό κόνσεπτ για την προστασία της ιδιωτικότητας των παιδιών, που αξίζει να του αφιερώσω ολόκληρο κείμενο ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ, άλλη φορά.)
Αν θέλεις πιο συμπυκνωμένη και γρήγορη πληροφορία, θα τη βρεις σε creators που ξέρουν πολύ καλά από ψηφιακό κόσμο. Και τα καλά του και τα στραβά του, δηλαδή. Έχω ξεχωρίσει την Dr Katherine Knibbs, ψυχολόγο ειδικευμένη στο cyber-trauma, την Cyberfareedah, ένα κορίτσι που εργάζεται στην ψηφιακή ασφάλεια και έχει υπάρξει θύμα grooming στο παρελθόν, και την Thegamereducator, Ash Branding, εκπαιδευτικό και συγγραφέα.
Τελευταία πρόταση και σταματάω: Αν θέλεις πιο συγκεκριμένες πληροφορίες (ΚΑΙ να πουλήσεις μούρη στο παιδί σου που αγαπάει τα video games), ρίχνε μια ματιά πού και πού στην ESA, την Entertainment Software Association, είναι ο βασικός οργανισμός που εκπροσωπεί τη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών και έχει πολύ ωραία insights κατά καιρούς για το πώς εξελίσσεται η βιομηχανία του gaming και το τι λένε οι ίδιοι/ες οι gamers για τα παιχνίδια και τις συνήθειές τους.
Αν θες να το πας ακόμα πιο βαθιά, το πιο καταξιωμένο επιστημονικό περιοδικό για video games είναι το Game Studies και εκεί θα βρεις πραγματικά αξιόπιστες έρευνες και πολύ σοβαρά άρθρα για το gaming.
Κι αφού σε φόρτωσα με μπόλικο υλικό για διάβασμα και μελέτη, μια που δεν σου έφταναν όσα είχες ώς τώρα, και με το τραγούδι να παίζει ακόμα στο κεφάλι μου (…♫ αφού κι οι δυο την πατήσαμε/συνεχίζουμε με κόντρες μια σχέση τρυφερή♫…), πάω να παλέψω με τα διαγωνίσματα του μεγάλου και τους βαθμούς του μικρού.
(♫ Και αφού κανείς δεν ευθύνεται/αυξάνεται και πληθύνεται/του ανθρώπου η συμμορία/ζούγκλα οικογενειακή…♫)
Υ.Γ.: Το webinar “Παιδιά και Οθόνες” διοργανώθηκε από τον Κάμιλ Καμινιέσκι, γνωστό και ως “Marketing Parakalo” και η Ψυχολόγος που μίλησε είναι η Μαρία Μπαχλαβά (βρες τη και ως “Blooming Hugs” στο Instagram). Στην παρέα μας ήταν πολλοί μπαμπάδες και πολλές μαμάδες, όπως και εκπαιδευτικοί. Πολύ ελπιδοφόρο. Παιδιά, σας ευχαριστώ όλους πολύ για την εμπιστοσύνη.
Διαβάστε ακόμα:
Η NVIDIA αποκαλύπτει το DLSS 5 και προκαλεί αντιδράσεις
Η Bungie θα προσθέσει σύντομα στο Marathon ένα χαρακτηριστικό που ζητάει επίμονα η κοινότητα της
Σχόλια 1