Πριν αρχίσουμε, να πούμε πως το παρακάτω review γίνεται χάρη στην πανέμορφη CD Media που μας παρείχε το παιχνίδι.
Άλλη μια χρονιά, άλλο ένα κεφάλαιο στην μεγάλη σειρά του NBA 2K. Και τι κεφάλαιο θα συμπληρώσω. Μιας και μιλάμε για μια από τις καλύτερες single player εμπειρίες που είχα ποτέ μου σε sport παιχνίδι.
Περισσότερες εισαγωγές για το NBA 2K26 δεν νομίζω ότι χρειάζονται, οπότε πάμε κατευθείαν στο ψητό.
Το παιχνίδι, όπως συνηθίζει εδώ και μερικά χρόνια, σε παίρνει από τα μούτρα και σε πετάει μέσα στο MyCareer mode, όπου και γνωρίζουμε τον πρωταγωνιστή μας, τον MP. Εκεί αρχίζουμε παίζοντας ένα «διπλάκι» το οποίο βγαίνει από τα πιο τρελά όνειρα όλων όσων ασχολούνται με το μπάσκετ. Καθώς η δεκάδα των παιχτών που βρίσκονται μέσα στο παρκέ είναι μια μίξη από τους πιο γνωστούς παίχτες που έχουν περάσει ποτέ από την ιστορία του αθλήματος.
Μόλις τελειώσουμε τον αγώνα… ξυπνάμε. Και ερχόμαστε στην πραγματικότητα όπου για άλλη μια χρονιά θα βιώσουμε την ιστορία του MP, και το πως ξεκίνησε από το κολεγιακό πρωτάθλημα, μέχρι να φτάσει να γίνει ένας super star του NBA. Βέβαια, αυτή τη φορά, κάνουμε και μια έξτρα στάση, μιας και φέτος κάνουμε και ένα πέρασμα από την Ευρώπη, το οποίο είναι μια ευχάριστη πινελιά στην όλη φάση.
Η ιστορία, η οποία φέτος ονομάζεται Out of Bounds, δεν έχει κάποια συνταρακτική πλοκή, ούτε κάποιο σημείο που θα μείνετε με το στόμα ανοιχτό. Αφορά τον MP και τις προσωπικές του σχέσεις και προβληματισμούς που έχει στο ταξίδι του στον μαγικό κόσμο του NBA. Δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο και υπάρχει εκεί για άλλη μια χρονιά για να δίνει μερικές «ανάσες» στους παίχτες ενδιάμεσα από τα παιχνίδια.
Και μιας που είπαμε για παιχνίδια, ας περάσουμε στο gameplay του NBA 2K26.
Εδώ οφείλω να ομολογήσω ότι είδα βελτίωση σε βαθμό που δεν το περίμενα. Κάθε χρόνο, οι δημιουργοί του παιχνιδιού υπόσχονται μια «εντελώς ανανεωμένη εμπειρία», η οποία όμως, σε σχέση πάντα με το αντίστοιχο προηγούμενο παιχνίδι της σειράς, διέφερε σε πολύ λίγα σημεία. Λογικό θα πει κανείς τώρα, μιας και μιλάμε για ένα sport game το οποίο δεν γίνεται να αλλάξει σε ριζοσπαστικά σημεία. Ε, να που γίνεται όμως. Ή τουλάχιστον οι δημιουργοί του παιχνιδιού έκαναν τόσο καλή δουλειά, που με έκαναν να το πιστεύω ακράδαντα.
Θυμάμαι πέρσι τέτοια εποχή, τον εαυτό μου να εκφράζει έντονα τη δυσαρέσκεια του για το κομμάτι του σουτ. Όπου φυσικά και ήταν το κύριο θέμα συζήτησης σε όλα τα forums/blogs/κτλ της κοινότητας του παιχνιδιού, μιας και ήταν (ειδικά τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του) σχεδόν αδύνατον να βαρέσεις εύστοχο σουτ. Αυτό μετά από αρκετά patch άλλαξε, όμως ακόμα θυμάμαι να φτάνω στα όρια μου για αυτό το θέμα. Φέτος αυτό άλλαξε εντελώς. Μιας και ο μετρητής των σουτ είναι αρκετά πιο smooth, που σημαίνει ότι πλέον μπορούμε να βλέπουμε την μπάλα να καταλήγει στο καλάθι πολύ πιο εύκολα. Μεγάλο συν αυτό, για όσους μάλιστα θέλουν να γίνουν ο νέος Curry.
Από κει και μετά, ένα άλλο σημαντικό που πρέπει να σημειωθεί είναι η κινησιολογία του παιχνιδιού. Το παιχνίδι φαίνεται να κινείται με πιο ομαλούς ρυθμούς σε όλους τους τομείς του, από το πώς κινούνται μέσα στο γήπεδο, μέχρι και τα φλας των φωτογραφιών στις κερκίδες. Γενικά, μπορώ με ευκολία να πω πως μέχρι τώρα έχω ευχαριστηθεί στο έπακρο το NBA 2K26 και αυτό από μόνο του λέει πολλά. Επίσης, μου φάνηκε πως οι παίχτες είναι λίγο πιο “έξυπνοι” με τις επιλογές που κάνουν μέσα στους αγώνες, κάτι που σίγουρα έχει να κάνει με την καθολική βελτίωση των A.I. τεχνολογιών των τελευταίων ετών που χρησιμοποιούνται από τους developers.
Και πάμε τώρα σε κάτι που σκοπίμως άφησα για το τέλος, μιας και ήθελα το γενικότερο feeling του review να είναι θετικό. Όμως δεν γίνεται να αγνοήσεις και τα αρνητικά που έχει κάποιο παιχνίδι, όσο κι αν σου άρεσε. Ευτυχώς, τα αρνητικά συγκεντρώνονται όλα μόνο σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι. Δυστυχώς, αυτό το κομμάτι αποτελεί ένα πολύ βασικό τομέα του παιχνιδιού.
Και φυσικά αναφέρομε στο multiplayer.
Όπως και να το κάνουμε, εδώ και μερικά χρόνια, ο κόσμος το έχει «γυρίσει» στο multiplayer. Έχει κι αυτό την πλάκα του, το δέχομαι. Όμως πρέπει να γίνεται σωστά για να έχει την πλάκα του. Και κατά τη γνώμη μου, αυτή τη φορά δεν γίνεται. Όχι ότι πέρσι έγινε. Αλλά φέτος η κατάσταση έχει ξεφύγει. Και εξηγούμαι.
Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος, οι επιλογές που έχεις για online games είναι πολλές περισσότερες από αυτές που χρειάζονται. REC, Theater, Proving Grounds είναι μόνο μερικές από τις επιλογές που έχεις για online matches. Χαοτικό στην καλύτερη. Χρονοβόρο στη χειρότερη, αφού οι παίχτες για άλλη μια χρονιά είναι διάσπαρτοι στα αμέτρητα modes. Και έτσι καταλήγεις να κόβεις βόλτες μέσα στη The City (πανέμορφη οπτικά, να τα λέμε όλα) για να βρεθείς τελικά μέσα σε ένα από τα μπασκετάκια που βρίσκονται διάσπαρτα στη περιοχή. Όπου βέβαια, ούτε εδώ η κατάσταση είναι καλύτερη.
Όπως ανέφερα και πιο πάνω, μια από τις σημαντικότερες βελτιώσεις φέτος είναι το σουτ. Που σημαίνει πως όλοι οι παίχτες, ή άντε τουλάχιστον το 80%, έχουν φτιάξει σουτέρ. Που με τη σειρά του σημαίνει πως το κάθε παιχνίδι κρίνεται εκεί. Στα σουτ. Αφήνοντας όσους έχουν επιλέξει να «χτίσουν» τον χαρακτήρα τους με διαφορετικά στατιστικά σε ρόλο κομπάρσου. Ακόμα και όσοι έχουν φτιάξει Centers (ψηλούς) έχουν τροποποιήσει έτσι τα στατιστικά τους, φτάνοντας να έχουν 80+ rating στα τρίποντα.
Επιπλέον, εξακολουθεί να υπάρχει το «πρόβλημα» των όσων έχουν πληρώσει από πρώτη μέρα για VC (το νόμισμα του παιχνιδιού), με αποτέλεσμα να έχουν τεράστιο προβάδισμα έναντι των όσων θέλουν να παίξουν χωρίς να πληρώσουν επιπλέον στο παιχνίδι. Οκ, αυτό δεν είναι κάτι καινούριο, αλλά υπάρχει και φέτος, και πρέπει σίγουρα να αναφερθεί.
Κατά τα άλλα, εκτός του MyCareer υπάρχουν ακόμα οι επιλογές του Quick play, του MyTeam, του MyNBA Eras, του WNBA, του Learn 2K, αλλά και του NBA 2KTV από όπου και μπορείτε να μαθαίνετε όλα τα νέα για το παιχνίδι.
Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω το παιχνίδι μόνο ως single player εμπειρία, ίσως να έλεγα ότι μιλάμε για το παιχνίδι της χρονιάς για τη κατηγορία των sports games. Αλλά επειδή πρέπει να το κρίνω ως σύνολο, με το multiplayer μάλιστα να είναι και βασικό κομμάτι του παιχνιδιού, θα έλεγα πως και πάλι μιλάμε για ένα πολύ ωραίο παιχνίδι, που όμως σου αφήνει μια πικρή γεύση στο τέλος.
Αν αξίζει να το αγοράσετε, αυτό είναι στη δική σας κρίση. Απλά αν αποφασίσετε να παίξετε online, σας συμβουλεύω να μην χάσετε χρόνο πειραματιζόμενοι διάφορα builts. Απλά βάλτε 99 στα τρίποντα και είστε έτοιμοι.
Βαθμολογία: 8,5 (ή 7) /10
Διαβάστε ακόμα:
Battlefield 6: Αυτές είναι οι αποστολές του campaign
Agatha Christie – Death on the Nile: Από το κλασικό βιβλίο σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια
Σχόλια 1