Υπάρχουν παιχνίδια που προσπαθούν υπερβολικά να σε εντυπωσιάσουν. Μεγάλα σκηνικά. Δυνατή μουσική. Φως παντού. Το SELINI κάνει κάτι τελείως διαφορετικό. Στέκεται εκεί ήσυχα. Σχεδόν ψυχρό στην πρώτη ματιά. Και όμως, λίγα λεπτά μετά, αρχίζεις να το νιώθεις, αυτό το περίεργο τράβηγμα που μόνο ορισμένα παιχνίδια καταφέρνουν να δημιουργήσουν. Περιέργεια μαζί με μια ελαφριά αμηχανία. Αμηχανία μαζί με γοητεία.
Το SELINI έχει δημιουργηθεί από το ελληνικό στούντιο CYMBAN και είναι έργο του Ανδρέα Δημογιάννη και του γιου του. Μόνο η ιστορία της ανάπτυξης του λέει πολλά, πάνω από δέκα χρόνια δουλειάς. Αυτό δεν είναι απλώς μια παραγωγή. Είναι εμμονή. Και, για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό φαίνεται. Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή.
Το SELINI δεν σε υποδέχεται με θεαματικό τρόπο. Σχεδόν δεν σε υποδέχεται καθόλου. Ανοίγεις το παιχνίδι. Κοιτάς την οθόνη. Και για μια στιγμή, μια πολύ λογική σκέψη περνά από το μυαλό σου: ‘Μήπως κάτι χάλασε;’
Κανένας δείκτης. Καμία βολική ένδειξη. Καμία λαμπερή οδηγία τύπου ‘Ξεκινάς από εδώ’. Κυριολεκτικά. Αυτή η επιλογή σχεδιασμού αποκαλύπτει αμέσως τη φιλοσοφία του παιχνιδιού. Το SELINI δεν σου δίνει τα πάντα στο πιάτο. Ζητά υπομονή. Προσοχή. Διάθεση για εξερεύνηση. Κάποιοι παίκτες θα το λατρέψουν. Άλλοι θα αποχωρήσουν μέσα σε λίγα λεπτά. Και οι δύο αντιδράσεις είναι απολύτως δικαιολογημένες.
Γιατί ναι, η αρχή μπορεί να μοιάζει σχεδόν σαν κακόγουστο αστείο. Περιπλανιέσαι χωρίς να είσαι σίγουρος αν κάνεις progress ή απλώς γυρίζεις γύρω γύρω. Όταν όμως καταλάβεις τι ζητά το παιχνίδι από εσένα, κάτι αλλάζει. Η σύγχυση γίνεται ενδιαφέρον.
Το SELINI ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία παιχνιδιών που αρνούνται να σε καθοδηγήσουν ξεκάθαρα. Δεν υπάρχουν αναδυόμενα tutorials. Κανένα ‘Πάτα αυτό για να κάνεις εκείνο’. Αντί γι’ αυτό, παρατηρείς. Δοκιμάζεις. Κάνεις λάθη. Πολλά λάθη. Κάθε pixel μοιάζει ύποπτο. Κάθε γωνία μπορεί να κρύβει κάτι σημαντικό. Αυτή η αίσθηση αβεβαιότητας γίνεται ο βασικός μηχανισμός του παιχνιδιού. Η πρόοδος δεν έρχεται από αντανακλαστικά, αλλά από την παρατήρηση. Ένα μικρό μοτίβο κίνησης. Ένα σύμβολο. Μια λεπτομέρεια που αρχικά δεν φαίνεται σημαντική.
Η εμπειρία θυμίζει έντονα παλιότερα παιχνίδια, εκείνα που εμπιστεύονταν τον παίκτη. Υπάρχει ξεκάθαρα μια «ρετρό» νοοτροπία, αλλά το SELINI δεν μοιάζει ποτέ με απλή μίμηση. Και ας μην ωραιοποιούμε τα πράγματα. Αυτή η προσέγγιση μπορεί να γίνει κουραστική. Θα κολλήσεις. Όχι για λίγα λεπτά. Για ώρες.
Στην αρχή, οι επιλογές σου είναι περιορισμένες. Σχεδόν ενοχλητικά περιορισμένες. Κινείσαι. Αλληλεπιδράς. Και αυτό είναι όλο. Σταδιακά όμως, το παιχνίδι επεκτείνει το ‘οπλοστάσιό’ σου. Όχι μέσω εντυπωσιακών αναβαθμίσεων, αλλά μέσω της ανακάλυψης. Νέες δυνατότητες εμφανίζονται ακριβώς όταν χρειάζονται. Αυτή η ροή είναι εξαιρετικά μελετημένη. Δεν σε υπερφορτώνει. Δεν σε πνίγει με μηχανισμούς. Ταυτόχρονα όμως, παίζει με το μυαλό σου.
Υπάρχουν στιγμές που είσαι βέβαιος πως κάτι λείπει. Πως οι χειρισμοί είναι ελλιπείς. Πως ίσως η early access έκδοση δεν είναι πλήρης. Συνήθως, η εξήγηση είναι πιο απλή, Δεν έχεις καταλάβει ακόμα τι συμβαίνει. Και αυτή η συνειδητοποίηση είναι ταυτόχρονα ικανοποιητική και… ελαφρώς επώδυνη.
Το SELINI ζει και αναπνέει μέσα στην ασάφεια. Τι είναι αυτές οι περίεργες, δίποδες οντότητες; Γιατί κινούνται έτσι; Είναι εχθρικές; Ουδέτερες; Κάτι άλλο; Το παιχνίδι σπάνια απαντά ξεκάθαρα. Προσθέτει μυστήριο πάνω στο μυστήριο. Ακόμα και τα βασικά συστήματα, saving, πλοήγηση, λογική περιβάλλοντος, απαιτούν ερμηνεία.
Τα σύμβολα στον χάρτη, για παράδειγμα, δεν σε καθησυχάζουν. Σε προκαλούν. Υπονοούν νόημα χωρίς να το εξηγούν πλήρως. Το αποτέλεσμα είναι μια έντονη αίσθηση ανακάλυψης. Νιώθεις σαν να προσπαθείς να αποκωδικοποιήσεις έναν ξένο μηχανισμό. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Κάποιες στιγμές, η ασάφεια γίνεται τριβή.
Δεν είναι κάθε γρίφος εξίσου κομψός. Ορισμένοι πλησιάζουν περισσότερο την αδιαφάνεια παρά την πρόκληση. Η διαφορά είναι λεπτή αλλά ουσιώδης. Η καλή δυσκολία σε κάνει να νιώθεις έξυπνος. Η κακή σαφήνεια σε κάνει να νιώθεις τυχερός. Το SELINI, τις περισσότερες φορές, βρίσκει τη σωστή ισορροπία.
Ας το πούμε ξεκάθαρα, το SELINI δεν είναι εύκολο παιχνίδι. Στην αρχή, τα λάθη διαδέχονται το ένα το άλλο. Λανθασμένες κινήσεις. Κακές εκτιμήσεις. Θάνατοι που μοιάζουν αναπόφευκτοι. Οι πρώτες ώρες μπορεί να είναι ψυχολογικά απαιτητικές. Και όμως, η απογοήτευση σπάνια ξεφεύγει. Γιατί; Επειδή η αποτυχία συνήθως μοιάζει δικαιολογημένη.
Όταν τελικά ξεπερνάς ένα εμπόδιο, η αίσθηση λύτρωσης είναι έντονη. Το άνοιγμα μιας νέας διαδρομής, η κατανόηση ενός μηχανισμού, αυτές οι στιγμές αποκτούν μεγαλύτερη αξία επειδή το παιχνίδι σε δυσκόλεψε. Δεν είναι εύκολη η ισορροπία. Πολύ δύσκολο, και ο παίκτης εγκαταλείπει. Πολύ εύκολο, και η ένταση εξαφανίζεται. Το SELINI καταφέρνει κάτι αρκετά σπάνιο, είναι απαιτητικό χωρίς να γίνεται άδικο.
Και εκεί που αρχίζεις να συνηθίζεις τον ρυθμό, εμφανίζονται τα boss fights. Και τα πράγματα γίνονται… περίεργα. Αυτές οι αναμετρήσεις ενισχύουν όλα τα βασικά χαρακτηριστικά του παιχνιδιού: παρατήρηση, δοκιμή, αναγνώριση μοτίβων. Ταυτόχρονα όμως ανεβάζουν την πίεση. Το περιθώριο λάθους μικραίνει.
Ορισμένα boss fights είναι εξαιρετικά. Έντονα. Αξέχαστα. Άλλα δείχνουν ελαφρώς ‘ακατέργαστα’. Όχι προβληματικά, απλώς όχι τόσο καλοζυγισμένα. Κάτι απολύτως αναμενόμενο για έναν early access τίτλο, ειδικά σε παιχνίδι που βασίζεται τόσο πολύ στην ανακάλυψη. Παρόλα αυτά, αυτές οι στιγμές μένουν στη μνήμη σου.
Στο θέμα ατμόσφαιρα, το SELINI πραγματικά ξεχωρίζει. Ελάχιστος διάλογος και σχεδόν καμία ρητή αφήγηση. Και όμως, το παιχνίδι καταφέρνει να πει πολλά. Η αφήγηση προκύπτει από το οπτικό περιβάλλον, τις λεπτομέρειες του κόσμου και τον ηχητικό σχεδιασμό.
Ο ήχος αξίζει ιδιαίτερη αναφορά. Απόκοσμες ηχητικές υφές. Υπόγειοι τόνοι. Εκτεταμένες στιγμές απόλυτης σιωπής που όμως δεν μοιάζουν ποτέ άδειες. Το αποτέλεσμα είναι μια εμπειρία έντονα μοναχική, συχνά ανησυχητική. Δεν παίζεις απλώς SELINI. Το βιώνεις. Και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο επίτευγμα.
Τυπικά, το SELINI βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Και όμως, η συνολική εμπειρία μοιάζει εντυπωσιακά συνεκτική. Ναι, υπάρχουν κάποιες ατέλειες. Μικρά θέματα ροής. Στιγμές όπου το feedback θα μπορούσε να είναι πιο σαφές. Θέμα με το saving. Κλασσικά στοιχεία μιας early access κυκλοφορίας. Αλλά ο πυρήνας παραμένει σταθερός. Δεν μοιάζει με δοκιμαστική έκδοση. Μοιάζει με γερά θεμέλια.
Θεωρητικά, μπορείς να παίξεις με πληκτρολόγιο και ποντίκι (μην το κάνεις). Πρακτικά; Ένα σύγχρονο controller κάνει τεράστια διαφορά. Η κίνηση, η ακρίβεια, η αίσθηση ελέγχου, όλα λειτουργούν πιο ομαλά. Με ένα χειριστήριο Xbox, για παράδειγμα, η απόκριση είναι άμεση και αξιόπιστη. Σε παιχνίδι που απαιτεί τόση ακρίβεια, αυτό δεν είναι μικρή λεπτομέρεια.
Το SELINI είναι απαιτητικό, αργό και πεισματικά αινιγματικό. Για παίκτες συνηθισμένους σε σύγχρονες, ξεκάθαρα καθοδηγούμενες εμπειρίες, η προσαρμογή μπορεί να είναι δύσκολη. Η μοντέρνα σχεδιαστική φιλοσοφία συχνά δίνει έμφαση στη σαφήνεια, στον γρήγορο ρυθμό και στις συνεχείς ανταμοιβές.
Το SELINI ακολουθεί διαφορετικό δρόμο. Αυτό δεν είναι πρόβλημα. Αλλά είναι φραγμός. Κάποιοι θα δουν βάθος. Άλλοι θα δουν περιττή δυσκολία. Το παιχνίδι δεν προσπαθεί να τους κερδίσει όλους. Ξέρει ακριβώς τι θέλει να είναι. Και αυτή η στάση είναι ταυτόχρονα εντυπωσιακή και ριψοκίνδυνη.
Σε αυτό το σημείο, ας κάνουμε μια σύντομη παύση για να σου πω αυτό που πρέπει να ακούσεις.
Σε μια βιομηχανία γεμάτη sequels, remakes και ασφαλείς επιλογές, τίτλοι όπως το SELINI θυμίζουν κάτι σημαντικό. Ότι τα παιχνίδια μπορούν ακόμα να σε μπερδέψουν. Να σε προκαλέσουν. Να αρνηθούν τις εύκολες λύσεις. Αυτή η απρόβλεπτη φύση είναι πολύτιμη. Ακόμα κι όταν σε δυσκολεύει. Ίσως ειδικά τότε.
Κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να αναφέρω είναι πως, το SELINI πιστεύω ότι θα ταίριαζε απίστευτα στο Nintendo Switch. Φορητότητα. Ακουστικά. Ήρεμες συνεδρίες εξερεύνησης. Ο ρυθμός και η ατμόσφαιρα μοιάζουν σχεδόν ιδανικά για handheld εμπειρία. Προς το παρόν όμως, το PC είναι το σπίτι του. Και η απόδοση είναι πολύ καλή.
Τελικά για πες μου ρε Karajohn, αξίζει; Η σύντομη απάντηση είναι ναι, με προϋποθέσεις.
Αν σου αρέσουν τα παιχνίδια που βασίζονται στην ανακάλυψη, στους γρίφους και στην παρατήρηση, το SELINI προσφέρει κάτι πραγματικά ξεχωριστό. Αν προτιμάς σαφή καθοδήγηση και γρήγορη πρόοδο, η εμπειρία μπορεί να μοιάζει εξαντλητική. Το SELINI ζητά: Υπομονή. Προσοχή. Ανοχή στην αβεβαιότητα. Αλλά όταν ‘δέσει’ μαζί σου, η εμπειρία γίνεται εξαιρετική.
Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα σημαντικό στο γεγονός ότι ένα ελληνικό στούντιο παρουσιάζει μια τόσο φιλόδοξη και ξεχωριστή δουλειά. Το SELINI δεν μοιάζει με προϊόν μαζικής παραγωγής. Μοιάζει με προσωπικό έργο. Με δημιουργία που έχει χαρακτήρα. Που έχει ταυτότητα. Που έχει περάσει χρόνια εξέλιξης και επιμονής.
Είναι τέλειο; Όχι. Είναι αξέχαστο; Χωρίς αμφιβολία. Και ίσως αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία.
Γιατί πολύ μετά το κλείσιμο του παιχνιδιού, το SELINI παραμένει στο μυαλό σου. Οι γρίφοι του. Η σιωπή του. Η παράδοξη ατμόσφαιρα. Πιάνεις τον εαυτό σου να ξανασκέφτεται διαδρομές, λύσεις. Δεν το καταφέρνουν αυτό πολλά παιχνίδια. Το SELINI το καταφέρνει.
Βαθμολογία 8,5/10
Διαβάστε ακόμα:
Στις 24 Φεβρουαρίου θα κυκλοφορήσει το νέο μεγάλο update στο ARC Raiders
Σχόλια 1