Το The Walking Dead είναι μια σειρά που κάποτε είχε γίνει πραγματικό τηλεοπτικό φαινόμενο. Είτε την παρακολουθούσες φανατικά είτε όχι, ήταν σχεδόν αδύνατο να μη γνωρίζεις τι είχε συμβεί στο επόμενο επεισόδιο, κυρίως λόγω των spoilers που κυκλοφορούσαν παντού. Το Streets of Survival επιστρέφει σε μία από τις πιο γνωστές περιόδους της σειράς, τη σύγκρουση του Rick με τον Negan και τους Saviors, και μεταφέρει αυτή την ιστορία σε ένα arcade beat ’em up.
Στα χαρτιά, η ιδέα έχει ενδιαφέρον. Και στην αρχή το παιχνίδι καταφέρνει να το δείξει. Μπαίνεις σχεδόν αμέσως στη δράση, περνάς από γνώριμες περιοχές όπως η Alexandria, το Hilltop και το Sanctuary και αρχίζεις να καθαρίζεις walkers και ένοπλους εχθρούς. Υπάρχουν όπλα, χειροβομβίδες, dodge roll, αντικείμενα πίσω από τα οποία μπορείς να καλυφθείς, ενώ μπορείς ακόμη και να περιποιηθείς τα τραύματά σου όταν τα πράγματα αρχίσουν να ζορίζουν. Για ένα beat ’em up που θέλει να προσθέσει και λίγη survival λογική, η βάση δεν είναι καθόλου κακή.
Όσο όμως γεμίζει η οθόνη με εχθρούς, αρχίζουν να φαίνονται και τα προβλήματα. Το Streets of Survival δεν χρησιμοποιεί τις κλασικές «λωρίδες» που συναντάμε σε αρκετά παιχνίδια του είδους. Αυτό από μόνο του δεν θα ήταν απαραίτητα κακό, όμως εδώ δημιουργεί καταστάσεις που δύσκολα μπορείς να δικαιολογήσεις. Ένας εχθρός στην άλλη άκρη της οθόνης μπορεί να σε πυροβολεί κανονικά, ακόμη κι αν δεν βρίσκεται καν στο οπτικό σου πεδίο. Και δεν συμβαίνει σπάνια. Υπάρχουν στιγμές που πραγματικά αισθάνεσαι ότι οι αντίπαλοι έχουν ενεργοποιήσει κάποιο είδος wallhack.
Στα bosses η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο εκνευριστική. Υπάρχουν επιθέσεις που μπορούν να σου αφαιρέσουν μεγάλο κομμάτι της ζωής, ενώ σε μία από τις πιο προβληματικές αναμετρήσεις το έδαφος ηλεκτρίζεται χωρίς να σου δίνει ξεκάθαρη εικόνα για το πού και πότε θα χτυπήσει το ρεύμα. Το καλύτερο; Τα σημεία που πρέπει να ενεργοποιήσεις για να συνεχίσεις μπορεί να βρίσκονται μέσα σε αυτή την περιοχή. Εκεί δεν ένιωσα ότι έχασα επειδή έπαιξα άσχημα. Περισσότερο αναρωτιόμουν τι ακριβώς περίμενε το παιχνίδι να προβλέψω.
Και κάπου εδώ έρχεται η μεγαλύτερη χαμένη ευκαιρία του παιχνιδιού: το co-op. Το Streets of Survival είναι αποκλειστικά single-player, παρότι διαθέτει τέσσερις χαρακτήρες. Ο Rick, ο Daryl και η Michonne είναι διαθέσιμοι από την αρχή, ενώ ο Negan ξεκλειδώνεται αφού ολοκληρώσεις το παιχνίδι. Η απουσία συνεργατικού παιχνιδιού είναι ιδιαίτερα αισθητή. Μιλάμε για ένα beat ’em up βασισμένο στο The Walking Dead, ένα είδος που έχει μεγαλώσει έχοντας ως βασικό κομμάτι του το να παίζεις μαζί με έναν φίλο. Φανταστείτε το TMNT: Shredder’s Revenge ή το Streets of Rage χωρίς co-op. Κάπως έτσι είναι η αίσθηση εδώ.
Οι χαρακτήρες έχουν τις δικές τους κινήσεις και όπλα, αλλά στην πράξη δεν διαφοροποιούνται όσο θα ήθελα. Ο Rick έχει το πιστόλι του, ο Daryl το χαρακτηριστικό crossbow και η Michonne την katana της. Τα combos αλλάζουν και ο καθένας έχει κάποια πλεονεκτήματα. Ο Daryl, για παράδειγμα, είναι αρκετά αποτελεσματικός όταν μαζεύονται πολλοί αντίπαλοι μαζί, ενώ ο Negan έχει φυσικά τη Lucille και τις δικές του κινήσεις.
Το combat, όμως, βάζει περιορισμούς σε όλους. Ένα από τα πράγματα που με ενόχλησαν περισσότερο είναι ότι από τη στιγμή που ξεκινάς ένα combo, δεν μπορείς να αλλάξεις κατεύθυνση στη μέση της επίθεσης. Αν κάποιος αντίπαλος βρεθεί πίσω σου, δεν μπορείς απλώς να γυρίσεις και να συνεχίσεις το combo. Πρέπει πρώτα να τελειώσεις την επίθεση, να σταματήσεις και μετά να αλλάξεις κατεύθυνση. Σε ένα παιχνίδι όπου ήδη δέχεσαι επιθέσεις από εχθρούς που μπορεί να βρίσκονται εκτός οθόνης, αυτό δημιουργεί αρκετές στιγμές που μοιάζουν περισσότερο άδικες παρά απαιτητικές.
Υπάρχει πάντως και το adrenaline, το οποίο γεμίζει όσο επιτίθεσαι και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πιο δυνατές κινήσεις. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όταν έχεις περικυκλωθεί και θέλεις λίγο χώρο για να ανασάνεις. Παράλληλα, υπάρχει ένα progression system μέσα από το οποίο αποκτάς Knowledge και ξεκλειδώνεις αναβαθμίσεις για τους χαρακτήρες. Μπορείς να βελτιώσεις την υγεία, τα medkits, το dodge, τα πυρομαχικά και τα στατιστικά των επιθέσεών σου.
Το συγκεκριμένο σύστημα, όμως, θέλει αρκετό replay. Και εδώ υπάρχει ένα θέμα, γιατί το παιχνίδι δεν δίνει ιδιαίτερο λόγο για να θέλεις να ξαναπεράσεις τις ίδιες περιοχές ξανά και ξανά. Υπάρχουν πράγματα να βρεις, αλλά όχι αρκετά ώστε να δημιουργείται αυτή η αίσθηση «άλλη μία φορά και μετά σταματάω».
Η εξερεύνηση τουλάχιστον προσπαθεί να δώσει λίγο μεγαλύτερη ποικιλία. Υπάρχουν κλειδιά και αντικείμενα που σε κάνουν να επιστρέφεις σε προηγούμενα σημεία ή να ψάχνεις διαφορετικά επίπεδα των περιοχών. Μπορείς να ανοίξεις ντουλάπια και κουτιά, να ψάξεις πτώματα και να βρεις πυρομαχικά, όπλα, medkits και άλλα χρήσιμα αντικείμενα. Υπάρχουν επίσης collectibles, τα οποία απευθύνονται περισσότερο στους fans της σειράς, καθώς συνδέονται με χαρακτήρες και σημαντικές στιγμές της ιστορίας.
Εκεί που το παιχνίδι τα καταφέρνει κάπως καλύτερα είναι στην παρουσίαση. Οι χαρακτήρες θυμίζουν αρκετά τις τηλεοπτικές εκδοχές τους, ενώ οι περιοχές έχουν αναγνωρίσιμα στοιχεία από τον κόσμο του The Walking Dead. Προφανώς δεν μιλάμε για κάποιο τεχνικό επίτευγμα, αλλά το pixel art ταιριάζει με το arcade ύφος και γενικά υπάρχει μια ευχάριστη αισθητική συνοχή. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν τεχνικά, αλλά τουλάχιστον ξέρουν τι εικόνα θέλουν να δημιουργήσουν.
Και ίσως αυτό να είναι που με ενόχλησε περισσότερο στο Streets of Survival. Υπάρχει εδώ μια καλή ιδέα που θα μπορούσε να είχε οδηγήσει σε ένα πραγματικά διασκεδαστικό παιχνίδι. Το The Walking Dead ταιριάζει περισσότερο απ’ όσο ίσως περιμένεις σε ένα beat ’em up, οι χαρακτήρες έχουν έτοιμη χημεία, οι περιοχές είναι αναγνωρίσιμες και το progression δίνει μια βάση για κάτι μεγαλύτερο.
Απλώς το combat δεν καταφέρνει πάντα να ακολουθήσει αυτή την ιδέα. Στην αρχή πέρασα καλά και για περίπου μία ώρα πίστεψα ότι ίσως είχα μπροστά μου μια μικρή έκπληξη. Όσο προχωρούσα, όμως, τα ίδια προβλήματα άρχισαν να επαναλαμβάνονται. Οι εχθροί που επιτίθενται από σημεία που δεν βλέπεις, οι περιορισμοί στα combos και ορισμένες boss μάχες κάνουν τη δράση πιο εκνευριστική απ’ όσο χρειάζεται. Και η απουσία co-op παραμένει δύσκολο να αγνοηθεί.
Το Streets of Survival έχει αρκετά από τα στοιχεία που χρειάζεται ένα καλό The Walking Dead beat ’em up, αλλά κάπου στη διαδρομή χάνει την ευκαιρία να τα αξιοποιήσει. Δεν είναι ένα κακό παιχνίδι, απλώς είναι ένα παιχνίδι που σε κάνει συνεχώς να σκέφτεσαι πόσο καλύτερο θα μπορούσε να ήταν αν μερικές από τις βασικές του επιλογές είχαν δουλευτεί λίγο περισσότερο.
Βαθμολογία: 6/10
Διαβάστε ακόμα:
Gigabyte M27UP ICE: Η οθονάρα που κέρδισε ένας τυχερός του GameLab
