Πριν το Resident Evil γίνει συνώνυμο του survival horror στο PlayStation, το εμβληματικό παιχνίδι της Capcom φαίνεται πως είχε ξεκινήσει την ανάπτυξή του για μια εντελώς διαφορετική πλατφόρμα: το Super Nintendo Entertainment System (SNES).
Σύμφωνα με παλαιότερες αποκαλύψεις, το αρχικό concept του παιχνιδιού αναπτυσσόταν με στόχο το SNES, αρκετά χρόνια πριν η τελική έκδοση δει το φως της δημοσιότητας στο PlayStation το 1996. Ωστόσο, οι τεχνικοί περιορισμοί της 16-bit κονσόλας, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την αποθήκευση δεδομένων, τα pre-rendered backgrounds και τον ήχο, κατέστησαν σαφές ότι το όραμα της ομάδας δεν μπορούσε να υλοποιηθεί πλήρως εκεί.
Το Resident Evil, γνωστό στην Ιαπωνία ως Biohazard, βασίστηκε σε 3D χαρακτήρες που κινούνταν πάνω σε pre-rendered φόντα, μια τεχνική που απαιτούσε σημαντικό αποθηκευτικό χώρο και την υποστήριξη CD-ROM, κάτι που το SNES δεν διέθετε. Η μετάβαση στο PlayStation έδωσε στους δημιουργούς τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν τον αποθηκευτικό χώρο του CD και να δημιουργήσουν την ατμοσφαιρική έπαυλη Spencer, τα κινηματογραφικά cutscenes και τον ήχο που καθόρισαν την ταυτότητα της σειράς.
Η ιδέα ενός Resident Evil στο SNES παραμένει μέχρι σήμερα μια συναρπαστική «χαμένη εκδοχή» στην ιστορία των videogames. Αν και δεν υπάρχουν πλήρη playable builds διαθέσιμα στο κοινό, η πληροφορία ότι το project ξεκίνησε εκεί δείχνει πόσο διαφορετική θα μπορούσε να ήταν η εξέλιξη του survival horror αν η Capcom είχε παραμείνει στη 16-bit γενιά.
Το τελικό αποτέλεσμα, βέβαια, άλλαξε για πάντα τη βιομηχανία. Η κυκλοφορία του Resident Evil στο PlayStation το 1996 δεν εγκαινίασε απλώς μια νέα σειρά, αλλά καθιέρωσε και το ίδιο το είδος του survival horror όπως το γνωρίζουμε σήμερα, με περιορισμένα πυρομαχικά, σταθερές γωνίες κάμερας και έντονη αίσθηση αγωνίας.
Η ιστορία αυτή υπενθυμίζει πως πολλά από τα μεγαλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών ξεκίνησαν πολύ διαφορετικά από αυτό που τελικά έγιναν, και πως μερικές φορές η αλλαγή πλατφόρμας μπορεί να διαμορφώσει ολόκληρο είδος.
Διαβάστε ακόμα:
Σχόλια 1