Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα παιχνίδι το οποίο πάει καιρός από τότε που κυκλοφόρησε, με την κυκλοφορία του όμως να είναι σχετικά «ήσυχη». Ο λόγος για το Coridden, το οποίο κυκλοφόρησε στις αρχές του έτους και που δυστυχώς δεν κατάφερε ποτέ να κάνει το μπαμ που πίστευαν οι δημιουργοί του στην Aftnareld.
Αλλά ας τα πάρουμε όλα από την αρχή. Τι ακριβώς είναι αυτό το Corriden; Το Coridden είναι ένα παιχνίδι από το σουηδικό στούντιο παραγωγής Aftnareld, το οποίο αυτοχαρακτηρίζεται (δικαίως) ως ένα action RPG με έμφαση στη συνεργασία. Έχοντας ως κύριο χαρακτηριστικό την δυνατότητα που έχουν οι χαρακτήρες του παιχνιδιού να μεταμορφώνονται σε διάφορα πλάσματα (πέραν των ξεχωριστών τους ικανοτήτων) για να πολεμήσουν τους εχθρούς τους. Κάτι το οποίο, σαν ιδέα, ακούγεται αρκετά ενδιαφέρουσα, όμως σαν υλοποίηση κάπου το έχασαν στην πορεία (θα φτάσουμε και εκεί μην βιάζεστε).
Το παιχνίδι μεταφέρει τους παίχτες στον μαγικό κόσμο της Heera και τους δίνει τον ρόλο ενός από τέσσερα αδέλφια, το καθένα με τη δική του προσωπικότητα και ιστορία. Από κει και μετά οι παίχτες μπορούν να εξερευνήσουν τον, ας τον πούμε, semi-open, κόσμο του παιχνιδιού, ανακαλύπτοντας μυστικά και side-quests, τα οποία όμως λίγη σημασία έχουν στην εξέλιξη της γραμμικής ιστορίας του παιχνιδιού (no spoils).
Οπτικά δεν είναι κάτι που θα σε αφήσει με το στόμα ανοιχτό, με τα μαγευτικά τοπία του και τις λεπτομέρειες των μοντέλων των χαρακτήρων, αλλά ούτε και θα σε κάνει να θες να βγάλεις τα μάτια σου με κουτάλι με αυτό που βλέπεις στην οθόνη σου. Κάτι το οποίο ισχύει και για την μουσική και γενικότερα για τον ήχο του παιχνιδιού. Θέλει σίγουρα βελτίωση, αλλά δεν σε κάνει το βάλεις στο mute.
Σαν ένα action RPG ακολουθεί σαν ευαγγέλιο πιστά το μοτίβο του σκότωσε ό,τι κινείται στο οπτικό σου πεδίο, κάνε το loot και χρησιμοποίησε ό,τι βρίσκεις για να αναβαθμίσεις τόσο το level σου και τις ικανότητες του κάθε χαρακτήρα σου, όσο και τον εξοπλισμό σου. Έχοντας σαν επιλογή να διαλέξεις 1 από τα αρκετά διαφορετικά talent trees, το κάθε ένα με διαφορετικό play style και δυνατότητες.
Και πάμε τώρα στο κύριο κομμάτι που ενδιαφέρει τους περισσότερους. Το gameplay. Εδώ δυστυχώς τα πράγματα χωλαίνουν λίγο. Όπως ανέφερα και πιο πριν, η ιδέα του να μεταμορφώνεσαι σε ένα δυνατό τέρας και να σκοτώνεις άλλα πλάσματα είναι εντυπωσιακή, όμως πρακτικά, δεν τη χρειάζεσαι και τόσο. Για την ακρίβεια, μπορείς να κάνεις πολλά περισσότερα όσο παλεύεις στην ανθρώπινη μορφή σου παρά σαν μαγικό ζώο. Εκεί που όντως φαίνεται χρήσιμη η δυνατότητα του να μεταμορφώνεσαι, είναι όταν πρέπει να διανύσεις μεγάλες αποστάσεις ή να μεγαλώσεις το εύρος του άλματός σου για να πηδήξεις από σημείο σε σημείο. Κάτι σαν mount ουσιαστικά που βλέπουμε σε χιλιάδες άλλα παιχνίδια.
Από την άλλη, ούτε τα spells και τα abilities των χαρακτήρων προσφέρουν κάτι που να μην έχουμε ξαναδεί σε ένα RPG. Άσε που, συγκριτικά με άλλα παιχνίδια του συγκεκριμένου είδους, είναι και κάπως πιο φτωχά καθώς ένα μεγάλο μέρος τους αφορά το beast form, το οποίο όπως είπα και πριν είναι λίγο “μεχ” στη μάχη. Όμως σίγουρα είναι αρκετά σε αριθμό για να πειραματιστείτε με διάφορα builts. Εδώ βέβαια, έχουμε ένα ακόμα αρνητικό του παιχνιδιού, μιας και ορισμένα builts είναι αισθητά πιο δυνατά από κάποια άλλα, αναγκάζοντας στην ουσία τον παίχτη να ακολουθήσει πολύ συγκεκριμένα paths.
Όμως, υπάρχει ένα σημείο που το παιχνίδι «λάμπει». Κι αυτό είναι το σύστημα του co-op. Ωραίο scaling, εύκολος τρόπος να κάνεις join, αλλά αυτό που κλέβει την παράσταση, είναι η δυνατότητα να μπορείς να καβαλήσεις τους συμμάχους σου όσο βρίσκονται στο beast form τους και να χρησιμοποιείς τις ικανότητες του χαρακτήρα σου στην πλάτη των φίλων σας. Δίνοντας έτσι ένα πιο κυριολεκτικό νόημα στην γνωστή φράση, «σε κουβάλησα πάλι».
Σε γενικές γραμμές το παιχνίδι δεν μου άφησε κάποια αρνητική αίσθηση, όμως σίγουρα θα το σκεφτώ πολλές φορές μέχρι να αποφασίσω να κάνω το επόμενο playthrough μου. Και σίγουρα δεν θα γίνει αυτό αν δεν έχω τουλάχιστον ένα άτομο που θα δεχθεί να με κουβαλήσει στις πλάτες του.
Βαθμολογία: 6,5/10
Διαβάστε ακόμη:
Η έκθεση Pokémon Fossil Museum ξεκινάει το ταξίδι της εκτός Ιαπωνίας με πρώτη στάση τις Η.Π.Α.
Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος διαρροής προσωπικών δεδομένων από το Steam ξεκαθαρίζει η Valve
